Dag 12: Let’s go to the zoo

Dag 12: Let’s go to the zoo

Tijd voor de beste dierentuin van Amerika, The San Diego zoo. De San Diego Zoo is razend populair en meestal afgeladen met toeristen op elke dag. Berno en ik delen verscheidene eigenschappen. Waaronder de eigenschap te verbranden in de schaduw ingesmeerd met factor 50 zonnebrand. En de afkeer voor trage mensenmassa’s, met bovenaan de lijst mensen  met krijsende kinderen en onbeschofte smerige Chinezen.

Daarom gekozen voor een maandag buiten het hoogseizoen en toevallig ook een bewolkte dag (zeldzaam in San Diego), een erg positief scenario voor twee lijkbleke ongeduldige Nederlanders.

Nu moet je ook goed begrijpen dat deze dierentuin zo groot is dat zonder deze omstandigheden je niet alles kunt zien. Om 9 uur opent het park en om 10 uur stonden we vooraan bij de panda’s, de trots van de dierentuin. Het was hier nog niet druk en we konden vanaf de eerste rij toe kijken hoe die zwart witte haarballen een enorme berg bamboe aan het verorberen waren. Wanneer je panda’s in het echt ziet snap je meteen waarom ze bijna zijn uitgestorven. Het zijn vreselijk slome dieren, die vretend de dag door brengen. Het uiterlijk laat ook niet echt een imponerende indruk achter op roofdieren. Een van de

meest schattige dieren die ik ooit heb gezien, zou ze graag willen knuffelen.

Vervolgens nog wat trage dieren bekeken de koala’s en de luiaarden. Koala’s zijn al net zo schattig  en pluizig als de pandas, en ze waren nog diep in slaap in de bomen. Het leek net of de zoo keepers een stel knuffeldieren in de boom had gestopt. De luiaarden waren wel wakker en waren in slow motion op weg naar het ontbijt. Fascinerend om te zien hoe deze beesten zich hangend aan de klauwen voortbewegen, pauzerend na elke stap.

Vervolgens de katachtigen bezocht. Blijkbaar worden luipaarden snel eenzaam en krijgen ze in de dierentuin daarom een gezelschapsdier. Een dier dat ons ook niet vreemd is, namelijk een golden retriever. Heel apart om deze twee dieren tegen elkaar aan in een kooi te zien liggen. Ook heel apart om te zien was de tijger die bezig was met zijn lunch. Een dij van een dier tussen de voorpoten, werd aan stukken gescheurd door de de lange gele tanden van deze indrukwekkende katachtige. Hij maakte er een mooie show van vlak voor het glas en keek ons tussen het scheuren aan met ogen die recht je ziel in kijken.

Verdere hoogtepunten van ons bezoek waren: De grizzly beer broers die met elkaar aan het klieren waren. De zwarte beer die tegen een tak aan zat duwen en ons verontwaardigd aankeek wanneer we moesten lachen. En een gorilla baby die erg geïnteresseerd was in het publiek, met een chagrijnige moeder. En de lift waardoor je het hele park kon zien. Om half 6 hadden we het gehele park gezien, een half uur voor het dicht ging.

We zijn met de Uber naar Mission Beach gereden en hebben daar bij een restaurant de meest slechte maaltijd van de vakantie gegeten. Daarna snel terug naar onze verblijfplaats voor wat Netflix en slaap.