Dag 14: Stress

Dag 14: Stress

Om 7 uur werden we wakker door geklop op ons autoraam. Het was de brandweer met het vriendelijke verzoek om te vertrekken, ze hadden op deze parkeerplaats een oefening gepland, binnen een paar minuten … natuurlijk, hebben wij weer. We besloten naar het strand te rijden om daar te ontbijten. We vonden een mooi strand met veel surfers in het water. De dag begint vroeg hier in Ventura.

Ons tafeltje en de stoelen uitgeklapt en voor het eerst gekookt op ons campervan gasstelletje. Eieren met spek met uitzicht op de oceaan, een goed begin na een brakke nacht.

Om 9 uur gebeld naar Escape Campervan. Na 6x het verhaal uitleggen aan 5 verschillende mensen begon de moed ons in de schoenen te zakken. Uiteindelijk kregen we de opdracht naar een garage te rijden om het slot te laten repareren. Gelukkig zat er een garage op nog geen 300 meter afstand van onze ontbijtplek. De monteurs bekeken de situatie en gaven ons een offerte. Er moest een nieuw slot op de deur komen en dit zou met werkuren 500 dollar kosten. Eerst maar weer even Escape bellen…. We krijgen van Escape de keuze, of het slot laten maken, wat zij natuurlijk betalen, of terug naar LA rijden voor een andere auto. We kozen voor de LA optie omdat dit maar een paar uurtjes zou duren i.p.v. een halve dag op een parkeerplaats te koekeloeren (je laat je spullen niet zomaar achter). De monteurs vriendelijk bedankt en zeer geïrriteerd de auto weer ingestapt.

We hielden het allemaal positief en na ruim een uur zijn we van de snelweg gegaan om te tanken. Vlak na het tanken begon de ellende pas echt…. De auto gaat tijdens het rijden van drive naar neutral en wil niet meer terug. We moeten de auto opnieuw starten en dan wil hij weer in drive. Aangezien wij liever niet hebben dat dit op de snelweg gebeurt bellen we voor de 10e keer die dag Escape weer op. De eerste 2 snappen er niks van, jullie slot is toch kapot verder niet. Ik begin aardig boos te worden nu, omdat ze me ten eerste niet laten uitpraten en ten tweede gewoon niet luisteren. Mijn Engels, als ik even zo arrogant mag zijn is erg goed, maar blijkbaar snapten die klantenservice lui het verband tussen ons slot en de versnellingsbak niet. Wat klopt want dat verband is er ook niet, het is gewoon een Kwalitatief Uitermate Teleurstellende auto die ze ons hebben meegegeven. Gelukkig snapte persoon nummer 3 het wel en na mijn semi agressieve uitleg beloofde hij het voor ons op te lossen en ons terug te bellen.

Berno blijft in situaties als deze aardig kalm, zo ben ik niet. Ik begon al hele scenario’s te schetsen hoe dat bedrijf dit voor ons ging vergoeden en zo niet, hoe ik ze op internet kapot ging maken. Ik was boos omdat onze auto al uit de garage kwam en ze ons verzekerden dat hij het deed. En ik was boos omdat we ondertussen 13 keer gebeld hadden het inmiddels na het middaguur was en er nog geen duidelijkheid was. Na een half uur werden we terug gebeld dat een sleepwagen onderweg was en er met 20 min zou zijn. Dus 3 kwartier later inderdaad een sleepwagen en verder naar Los Angeles.

De man van de sleepwagen heette Suren en kwam oorspronkelijk uit Rusland. Hij vertelde over zijn liefde voor auto’s, 5 zware jaren met het leger in Afghanistan en zijn uiteindelijke emigratie naar Amerika, wat in zijn tijd veel makkelijker ging. Hij wilde nu wel graag weer terug naar Rusland, omdat Amerika zo veel veranderd is. Suren hoopt dat Trump aan de macht komt, omdat hij op Poetin lijkt. Geen woorden maar daden.

Precies 24 uur sinds we vertrokken zijn uit Los Angeles zijn we ook weer terug bij Escape. Zelfs Berno was na onze 13 telefoontjes al een beetje sceptisch over de belofte dat er een nieuwe auto klaar zou staan voor ons. Helaas bleek dit ook niet het geval en moesten we aardig boos worden voordat de manager uiteindelijk naar voren kwam. De manager had inmiddels net ons probleem te horen gekregen en ze gingen er nu toch na 4 uur werk van maken. Totaal uit het veld geslagen vertelden we voor de 3457ste keer ons verhaal om aan te geven dat dit niet de afspraak was. Daarop bood de manager zijn excuses aan en beloofde ons een deel van het geld terug.

Meer dan een uur later stond daar onze nieuwe auto, een oude Ford bus. Wel een upgrade want dit model was duurder in de huur dan ons origineel. Ook kregen we een volle tank en wat gratis spullen mee. Helaas was het daarmee niet klaar. We kwamen na een snelle inspectie erachter dat de kraan het niet deed. Maar om 3 uur konden we toch weer op weg. Beetje slechte timing omdat de snelwegen in LA al weer goed vol staan om dat tijdstip.

Dezelfde weg gereden als de dag ervoor, snel een camping gezocht, gegeten en vroeg gaan slapen.