Dag 9: What would you do: kill a random person or your own pet?

Dag 9: What would you do: kill a random person or your own pet?

Na 8 dagen een druk schema te hebben leek een dagje op het strand een goed idee.

De locatie van ons verblijf hadden we hier ook op uitgekozen. Makkelijk lopend te doen en dichtstbijzijnde stuk strand naast Santa Monica pier (beroemde kermis op het water). We zijn niet naar de kermis zelf geweest aangezien Kevin zei dat het een toerist trap was en verder niet veel bijzonders.

Maar we hebben wel lekker in de oceaan gezwommen. Eerst was het een beetje fris, maar daarna was het water heerlijk en de grote golven maakten het zwemmen een spannend spelletje. Niet zo gek dat er overal van die lifeguard huisjes staan, de oceaan probeert je met elke golf mee te sleuren en voor altijd te laten verdwijnen . Wanneer de golf voorbij is kan je gewoon weer staan alsof het maar een grapje was en niet een poging tot moord. Na een paar uur in de zon en ons om het half uur insmerend met factor 50 als een stel Engelsen, waren we het zat en zijn we terug gegaan. Daar hebben we ons opgefrist en klaar

gemaakt voor de avond. Op zoek naar wat eten en uiteindelijk gekozen voor ramen (niet die in huis, maar soort van noedels soep). De Uber chauffeur was deze keer een stille man met een liefde voor blues muziek en al swingend belandden wij bij Tatsu Ramen. Buiten stonden een stel iPad’s waar je op moest bestellen en daarna moet je “even” wachten tot er een tafel vrij was. Tijdens het wachten stopte een voedseltruck tegenover het restaurant met…. Je raadt het niet…. Nederlandse delicatessen…. Echt ongelooflijk in een straat in Santa Monica een voedseltruck met stroopwafels, poffertjes en een frikandel op een hard broodje. En na een half uur wachten voor alleen een tafel is zo iets erg aanlokkelijk. We wilden net weg gaan toen ons nummer werd geroepen. Aan tafel kregen we al redelijk snel onze over priced vermicelli soep. Ik snapte niet waarom het hier zo druk was, mijn moeders kippensoep is vele malen beter en daar hoef ik geen 14 dollar per kom voor te betalen. Maar ach, weer

een ervaring rijker. Na ons eten toch nog even gespiekt bij de foodtruck, kijken of er Nederlanders stonden te bakken, bleken gewoon Mexicanen te zijn. Mexicanen zorgen in Amerika voor het eten en rijden in taxi’s, dit hebben we ons laten vertellen door een Mexicaanse Uber chauffeur. Hij zei het zo: iedereen heeft een taak in de maatschappij en Mexicanen zorgen voor het voedsel en vervoer met taxi’s.

Terug van het eten en eigenlijk al kapot van de dag maar het bed moest nog even wachten, want we gingen op stap met onze host Kevin en zijn vriendin Gabi. Uber ingestapt en in Hollywood weer uitgestapt. Als eerst naar een café gegaan waar we een paar biertjes hebben besteld en wat hebben gepraat over de verschillen tussen onze landen. Blijkt namelijk dat je tot 2 uur s’nachts alcohol kan kopen in een café, kroeg of disco en daarna niet meer. De kroegen gaan ook rond die tijd dicht, maar de avond begint ook pas om een uur of 11, dus dat zijn geen lange stapavonden. En dat is maar goed ook bleek in de volgende kroeg….

Een prachtig kolossaal Victoriaans huis omgetoverd tot discotheek, met een bar op elk van de twee verdiepingen, kelder en tuin. Onze beurt om een rondje te doen en we waren ondertussen overgestapt op de mixjes, elk mixje kost 10 euro en het glas wordt volgestopt met ijs, niet te geloven. Hoe kunnen die mensen het leven daar betalen, een avondje uit kost al gauw 200 euro. Wat wel heerlijk is, is dat iedereen ouder dan 21 is, wat streng wordt gehandhaafd door de beveiliging aan de deur. Wat raar is, is dat mensen van midden twintig zich gedragen als 15 jarigen. De dames lopen in kleding waar je alles net niet kan zien, of zo strak dat je alles ziet. Met hakken van minstens 10 cm en make up die je later met een plamuur mes er weer af moet schrapen. De mannen hebben vrijwel allemaal een blouse aan en Berno was de enige in een korte broek. Ook vroegen een stel meiden of Berno Europees was, omdat zijn haar nat leek, blijkbaar gebruiken de mannen minder gel.

Om 2 uur naar huis met de Uber, maar we gingen nog niet slapen. Op de een of andere manier waren we in een discussie beland over: wie zou je neerschieten, je eigen hond of een vreemde (mens). Berno en Kevin kozen ervoor om je eigen hond te doden en Gabi en ik kozen voor de vreemdeling. Veel goede argumenten van beide kanten, maar we konden er onderling niet uit komen. Bovendien zijn Berno en ik beiden hopeloos in discussiëren (we luisterden ook meer naar de argumenten van Gabi en Kevin).

Op de argumenten ga ik nu niet op in, na meer dan twee uur ben ik deze discussie meer dan zat. Wat zou jij doen, zou je een vreemd iemand doden of je geliefde huisdier?