Dag 4: no pain, no champagne

Nog nooit van mijn leven zo veel gelopen en slecht gegeten als in de laatste dagen.

Mede dankzij Dunkin’ Donuts wat een vast ochtend ritueel is geworden, grotendeels door de goddelijke macchiato met karamel.

Het plan van de dag was om naar de MET te gaan, maar na een goede wandeling in de volle zon besloten we onze planning te ruilen met die van maandag. Maandag zou het namelijk enorm gaan waaien en door Labor Day zou veel dicht zijn in de stad.

Labor Day is een dag dat de Amerikanen vieren dat ze werk hebben en dit doen ze door veel te winkelen. Nee, dit is geen grap. De winkels hebben namelijk mega hoge kortingen in het weekend in de buurt van Labor Day. Winkelbedienden en serveersters moeten wel gewoon werken natuurlijk. Dit alles is ons uitgelegd door een zeer vriendelijke kassamedewerker bij Macy’s maar hier later meer over.

Vanaf het MET zijn we met de metro (mijn voeten zongen halleluja) naar de Chelsea Food Market gegaan. Een erg mooi gebouw met allemaal kleine winkeltjes en vele

voedselkraampjes. Daar hebben we een paar uur rond gehangen en zijn vervolgens een trap op gegaan om over de Highline te lopen. De Highline was een treinrails een aantal meters boven het straat niveau. Inmiddels is deze ongebouwd tot een voetpad met tuin. Je loopt als het ware in een tuin op een aantal meter hoogte met aan weerszijde  de wolkenkrabbers.

Al snel waren we de voortschuivende mensenmassa spuugzat en hebben we ondanks het mooie uitzicht onze weg vervolgd.

Macy’s was onze volgende stop. Dit beroemde warenhuis moet je toch een keer gezien hebben. Even erin en eruit was de gedachte….. Macy’s is immens groot  plak 3 V&D aan elkaar en 1 erboven op en dan heb je Macy’s ongeveer. Maar liefst 4 uur hebben we daar rond gelopen. Lang leve Labor Day kortingen. Leren laarzen van Steve Madden van 169 dollar voor 33 en fabulous glitterhakken waar je niet op kunt lopen van 50 voor 9 dollar. Verder een sportbroek, sportbeha en een shirt met de tekst no gain, no champagne gekocht.

Totaal kapot zijn we richting een restaurant gekropen aangeraden door mijn lieftallige Zwager Wout Hoeve, Virgil’s Barbeque. Meteen werden we gewaarschuwd door de serveerster dat de porties groot zijn. Daarom alleen een hoofdgerecht gedaan, spareribs natuurlijk, en een cola met gratis refills. Berno ging voor een overpriced biertje. Bier: 6 dollar,  onbeperkt cola:3.75, logica: prijs wederom niet gevonden. Het eten was gruwelijk lekker en kwam inderdaad in een erg grote portie waardoor de rest mee ging in een doggie bag.

Half slapend de metro ingerold waar het blijkbaar spitsuur was voor bedelaars en artiesten. Een dansact, een dichter en een aantal bedelaars kwamen ons even ongemakkelijk maken. Bij het appartement aangekomen zijn we, met een zeer volle maag, voldaan gaan slapen.

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.