Aanjager: Pareidolie
Begin niet met een schets, maar met willekeurige verfklodders of vegen en zoek daar een gezicht in (pareidolie).
Wat is er gebeurd?
De aanjager van vorige week beviel mij zo goed dat ik deze nogmaals wilde inzetten. Deze keer wilde ik mezelf wat meer pushen in het volgen van de vlek die ik neerzet en spelen met de vervorming die dit oplevert.
Halverwege deed het werk mij denken aan een van mijn favoriete kunstenaars, Edvard Munch, en besloot ik daar nog nadrukkelijker op in te zetten.
Wat vind ik ervan?
Dit was wederom een heerlijke manier van werken. Vooral het beperken van de kleuren vind ik fijn: in beperking vind ik creativiteit en vrijheid. De olieverf brengt mij door de vettige, tactiele eigenschappen extra in de flow. Aan het eind van de twee uur zit ik er compleet onder en voelt het alsof ik uit mijn eigen wereld stap en weer terugkeer in de werkelijkheid.
Wat neem ik mee?
Trust the process.
